Wirble

Wirble เป็น set ของ library ที่ช่วยให้เราใช้ irb (ruby interactive shell)
ได้อย่างมีความสุขมากยิ่งขึ้น
feature

• สามารถเรียกใช้ ri จากใน irb ได้เลย
  
• output ที่ได้มีสีสรรสวยงาม (colorize)
  
• persistent command history
  

XBRL

XBRL ย่อมาจาก Extensible Business Reporting Language
เป็นความพยายามที่จะกำหนดมาตรฐานข้อมูลของงบการเงิน
ประเด็นก็คือ เขาต้องการให้ข้อมูลไหลจากที่หนึ่ง(publisher) ไปยังอีกที่หนึ่ง(consumer) ได้เร็วขึ้น
ใครได้ลองเล่นดู จะพบคำตอบว่าเมื่อบัญชีเจอกับ xml จะเกิดอะไรขึ้น

ตัวโครงสร้างของ XBRL ออกแบบไว้ดีเหมือนกัน
โดยแยกส่วนระหว่าง content กับ representation ออกจากกัน
นั่นคือ ตัว item ที่รายงาน จะอยู่ในรูป flat (list เรียงกันไปเป็นตับ)
ส่วน representation จะแยกออกไปอยู่ในอีกกลุ่ม file หนึ่ง (แน่นอนว่าเป็น xml)

แน่นอนเล่ามาแค่นี้ ไม่น่ามีความซับซ้อนอะไรมาก
ความซับซ้อน จะเริ่มต้นที่ว่า
representation นั้นสามารถทำการ override ได้
เช่นมาตรฐานระดับ country กำหนดว่า รูปแบบการ present เป็น แบบนี้

+ A
  - sub1
  - sub2
  - sub3

แต่บริษัทเราอยาก present เป็นแบบนี้แทน

+ A
  - sub1
  + B
    + sub2
    + sub3

XBRL เปิดโอกาสให้เรา override รูปแบบการนำเสนอได้
(ซึ่งจะเห็นได้ว่า การเปลี่ยนรูปแบบนำเสนอนี้
ไม่ได้ทำให้ข้อมูลระดับ item loss ไป)

ผมลองดูข้อมูล XBRL ของบริษัทในอเมริกาบริษัทหนึ่ง
แล้วทดลอง plot graph ความสัมพันธ์ระหว่าง xml, xsd ต่างๆ
ได้หน้าตา graph ออกมาดังนี้
สีเหลืองคือระดับที่บริษัททำ
สีเขียวคือระดับประเทศ
สีแดงคือมาตรฐานกลาง(ระดับโลก)

รูปแรกเป็นระดับ link ที่เราเห็นที่ระดับ syntax ของ xml



รูปนี้มาจากรูปเดิม แต่เป็นเพิ่ม link ระดับ semantic ที่เกิดจากการ extend เข้าไปด้วย



Note: อเมริกานี้มันทำอะไรซับซ้อนดีจริงๆ
แล้วใครคือผู้ได้ประโยชน์จากเรื่องแบบนี้

Update: เอารูป xbrl intance ของเกาหลีมาให้ดู
เห็นมันสวยดี

rails application in one exe file

ใครอยาก pack Rails Application ให้เหลือแค่ single execute file
แล้ว run บน native แบบนี้

C:\rails> demo.exe

อ่าน "Distributing Rails Applications"
Note: ใช้ SQLite เป็น Database

Lift

Tom White เขาพูดถึง Lift, Framework ที่ใช้ช่วยในการ testing
เขายกตัวอย่างใน post Lift Off
เปรียบเทียบวิธีเดิมที่ใช้ HttpUnit เทียบกับที่ใช้ Lift

HttpUnit

public class HttpUnitGoogleTest extends TestCase {

    public void testGoogleImageSearch() throws Exception {
        WebConversation conversation = new WebConversation();
        WebResponse page = conversation.getResponse("http://www.google.com/");
        assertEquals(page.getTitle(), "Google");
        page = page.getLinkWith("Images").click();
        WebForm form = page.getForms()[0];
        form.setParameter("q", "kizoom");
        page = form.submit();
        assertTrue(page.getText().contains("<b>Kizoom</b> summer party"));
        boolean foundImage = false;
        for (WebImage i : page.getImages()) {
            if (i.getSource().endsWith("summer04.jpg")) {
                foundImage = true;
                break;
            }
        }
        assertTrue(foundImage);
    }

}

Lift

public class GoogleTest extends NavigatingLiftTestCase {

    public void testGoogleImageSearch() throws Exception {
        goTo("http://www.google.com/");
        assertThat(page, has(title("Google")));
        clickOn(link("Images"));
        enter("kizoom", into(textField()));
        clickOn(button("Search Images"));
        assertThat(page, has(text("Kizoom summer party")));
        assertThat(it, has(image().withUrlThat(endsWith("summer04.jpg"))));
    }
}

DataProvider ใน TestNG

พึ่งเห็น feature นี้ใน TestNG
Note: สังเกตนะว่า test case method รับ parameter ได้ด้วย

@DataProvider(name = "test1")
public Object[][] createData1() {
 return new Object[][] {
   { "Cedric", new Integer(36) },
   { "Anne", new Integer(37)}, 
 };
}

@Test(dataProvider = "test1")
public void verifyData1(String n1, Integer n2) {
 System.out.println(n1 + " " + n2);
}

ดูวิธีแบ่ง code กับ data สวยไปอีกแบบ

อย่างเมื่อก่อนถ้าผมต้อง test หลายๆ case หน้าตาที่ใช้ใน junit จะออกมาแบบนี้

public void testFormat() {
    AST ast = parse(cmd, "(b10)");
    assertFormat(ast, "b", null, "10");

    ast = parse(cmd, "(c15)");
    assertFormat(ast, "c", null, "15");

    ast = parse(cmd, "(-c15)");
    assertFormat(ast, "c", "-", "15");
        
    ...
    ...(ยาวไปอีก 1 หน้ากระดาษ)

รายงาน Blognone Tech Day #2

สนุกดีนะ
ไปงานคราวนี้ ได้รู้จักคนเยอะขึ้น
(ไม่ได้พาเมียและลูกไป ก็มีข้อดีเหมือนกัน
ทำให้คุยได้เต็มที่ขึ้น,
-คุณภรรยา ถ้าอ่านเจอตรงนี้กรุณาอย่าโกรธ
อันนี้เป็นข้อเท็จจริง)

เรื่อง Relax NG นี่เคยตามไปอ่าน สมัยที่ bact'
เคย post ไว้ แต่ก็ไม่ซาบซื้ง
เจอคุณ James เปิดตัวอย่างให้ดู 10 กว่าตัวอย่าง
ก็ Satori เลย

ส่วนคุณ Theppitak ก็หน้าตาเหมือนในรูปที่ลงไว้ใน blog เป๊ะเลย
หน้าเด็กอีกต่างหาก
เห็นแล้วต้องฟันธงเลย ต้องบุคลิกอย่างนี้เท่านั้นแหล่ะที่สามารถเข้าร่วมกับ ต้นน้ำ(upstream) ได้
(อันนี้เป็นคำชมนะ สำหรับคนที่คิดว่าประโยคมันกำกวม)

ส่วนตัว Opencare ก็พึ่งรู้ว่าใช้ ActiveMQ,
ซึ่งเป็น tool ที่ผมจับอยู่แล้ว
อันนี้แหล่ะที่ผมน่าจะ contributed ได้โดยไม่ใช่แรงมากนัก
ไว้จะเข้าไปดูว่าจะช่วยอะไรตรงไหนได้บ้าง

หัวข้อ Intellectual Property ของ Mk ก็ถือว่าเป็น present ที่ดีมาก
จังหวะ กับ flow ลงตัวมาก
(ช่วงนี้เล่านิทานให้ลูกฟังบ่อย
นิทานที่ดี จังหวะ ภาพ การเล่าเรื่อง
จะลงตัว ทำให้ทั้งคนเล่าก็สนุก คนฟังก็สนุก)

ZWSP ของลิ่ว เริ่มเห็นเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
เห็นประเด็นเรื่อง editor แล้ว
ชักอยากลองเขียนเป็น emacs extension แบบที่คุณ James เขียน Relax NG แล้วสิ

WiMAX
ในที่สุดก็รู้ว่ามันคืออะไร,
(จริงๆแล้ว ปีนี้มีน้องฝึกงานที่มาขอ consult เรื่อง project จบ
ก็ทำเรื่อง WiMAX simulation)

OPLC
อันนี้ไม่ค่อยได้ฟัง เท่าไร เพราะต้องไปนั่งปรับ resolution ของ slide
เนื่องจาก projector มันไม่ยอมแสดงผล 1024x768

Emerging Technology
จากหัวข้อนี้ ผมสนใจ embed มากขึ้นแฮะ
สงสัยต้องขอไปฝึกงานที่บริษัทฯแฟน ที่เขาทำ electronic device แล้ว

ประเด็น Feedback ของงาน
ผมเชื่อว่า คนที่ไป blognone ทุกคน มี potential ที่จะเล่าเรื่องได้ทุกคน
ดังนั้นทำอย่างไรให้งาน blognone คราวหน้า ก้าวผ่านขนบเดิมๆ
ที่ว่า ความรู้มาจากการบรรยาย (พิธีกรนั่งโต๊ะพูด)
กลายเป็นการแลกเปลี่ยน อย่างไม่เป็นทางการ
ทุกคนสลับกันเป็นผู้เล่า และผู้ฟัง
แน่นอนว่า เราไม่สามารถเปลี่ยนวัฒนธรรมของเราได้อย่างทันทีทันใด
ดังนั้นช่วงแรกๆที่ทำ อาจจะต้องค่อยๆเปลี่ยนวิธีบรรยายก่อน
จากเดิมที่เป็นคนเดียวพูด ทำให้มันกลายเป็นการสนทนาของคนหลายๆคน
ไม่ใช่บรรยาย ถามตอบนะ แต่เป็นแบบ ร่วมกันเล่าเรื่อง
(มีแก่นเรื่อง แจกไปก่อน แล้วพวกที่ต้องสนทนา จะเตรียมในส่วนที่ตนสนใจ)

The Art of Complex Problem Solving

The Art of Complex Problem Solving
เอามาฝาก bact'
ไม้รู้ว่าเคยเห็นหรือยัง

กบตัวน่อย

เห็นที่ keng เขียนถึง DocWeb ใน Speed high, realiable low แล้ว
อดยิ้มไม่ได้ เพราะตัวเองก็เป็นเหมือนกัน
คำว่า "เป็น" นี้หมายถึง
อาการ "หืมห์ มีคนทำแบบนี้ด้วยหรือ. page แบบ dynamic แต่ไม่เก็บข้อมูลลง Database,
ทุกอย่างอยู่ใน log file หมด. ถ้า server ล่ม ก็แค่สั่ง rerun log file."

สมัยแรกๆที่ใช้ java อย่างเดียว เวลาเจอแนวทาง solution แบบนี้แล้ว
มักจะส่ายหัว แล้วก็มองข้ามไป
แต่หลังจากที่อ่านมาก ทดลองมากขึ้น (กับภาษาอื่นๆ)
ก็พบว่า "เออ เรานี่ กำหนดกรอบ มาครอบตัวเราไว้เองนี่หว่า"

อย่างเมื่อต้นเดือนที่เขียนถึง Prevayler
ซึ่งทำงาน เหมือนกับที่ James Gosling เขาใช้ใน DocWeb นั่นแหล่ะ
ถ้าเป็นเมื่อสมัย 2 ปีก่อน รับรองว่า แค่เข้าไปอ่าน feature ก็ยังไม่อ่านเลย
(เพราะโดนกรอบความคิดจำกัดไว้)

**UPDATE**
จาก Mailing list ของ Erlang

We are in the process of eliminating databases. Why did we use them in
the first place? You just do. If you are an engineer and I say I need
to store a lot of data and your answer is not "A database!", you fail
CS101. No one ever asks, "how do you want to access it, why do you
think you need a database".

IOC in Tapestry 5

ใน Tapestry 5 นี้
Howard (คนเขียน) เขาจะ implement IOC ขึ้นมาเอง
(เดิมใช้ Hivemind อยู่, ถ้าจะท้าวความให้ลึกอีกหน่อย
Hivemind เกิดขึ้นเพราะต้องการให้เป็น infrastructure ของ Tapestry)
ประเด็นก็คือ เขาไม่มีเวลาพอที่ maintain Hivemind ในรูป Generic IOC container
เพราะต้องการที่จะ customize IOC สำหรับ Tapestry โดยเฉพาะ

แนวของ IOC ตัวใหม่นี้ จะลดการใช้ XML ลง
ลองดูตัวอย่างการ inject แบบนี้ดู น่าสนใจดี

public static Indexer buildIndexer(
    @InjectService("JobScheduler") JobScheduler scheduler, 
    @InjectService("FileSystem") FileSystem fileSystem)
{
    IndexerImpl indexer = new IndexerImpl(fileSystem);
    
    scheduler.scheduleDailyJob(indexer);
      
    return indexer;
}

แน่นอน ข้างบนนี้เป็นทางเลือกแบบหนึ่ง
แบบที่คนจำนวนหนึ่งชอบ ก็คือ automatic wire โดยไม่ต้อง config เลย
ก็มีเหมือนกัน

ไปสัมมนา BiZIT

เมื่อวันพุธแอบเปลี่ยนบรรยากาศ แว่บไปงานสัมมนาของ BiZIT มา
ในงานก็เจอน้อง OHM ที่เปลี่ยนบรรยากาศมาจากโคราช
(เจอกัน เพราะเป็นพวกนั่งแถวหน้าเหมือนกัน เลยเจอกันง่ายหน่อย)

section ที่เข้าฟังก็มี
"IT Innovation for Business Empowering" ของ อาจารย์ยืน ภู่สุวรรณ
ที่ชอบสุดก็คือคำถามของ section นี้ มีคนถามประเด็นว่า
"ในยุคเริ่มต้นของ internet เรามี DNS เป็นตัว solve ว่าอะไร อยู่ที่ไหน
พอมาในยุค webservice เรามี UDDI ที่ใช้ solve เช่นกัน ว่าอะไรอยู่ที่ไหน
ที่นี้ ในยุคที่ platform เริ่มย้ายขึ้นมาอยู่บน web ,มันจะมีกลไกอะไรมาแบบนี้อีกไหม"
คำถามที่ดี คือคำถามที่ไม่มีคำตอบ

"บทบาทและทิศทางของ SOA ในองค์กร"
หัวข้อนี้ฟังแล้วเข้าใจแล้ว ว่า SOA คืออะไร,
SOA ก็คือ ดินแดนในฝัน(Utopia) ของพวกเราชาว IT
ถ้าใครอยากไปให้ถึงดินแดนนั้น
IBM มีแนวทางที่ถ้าท่านเลือกไปปฏิบัติแล้ว,
รับรองว่าจะเดินทางถึง SOA land แน่นอน.
Note: ไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอกนะ ผมแค่ล้อ IBM เล่น
ในการบรรยาย ก็มี issue ที่น่าสนใจเหมิือนกัน

"Digital Right Management on Multimedia Content"
อาจารย์พันธุ์ปิติ เปี่ยมสง่า แกพูดเก่งดีนะ
มีเสียงเล็กเสียงน้อย ฟังเพลินดี

"Multi-Threaded Chip Technology"
ฟังจบก็รู้ว่า มันน่าจะเร็ว
แต่ก็งงงวยเหมือนเดิมว่า multi thread ใน chip มันเป็นอย่างไร
(วิทยากรเขาเก่งนะ แต่เขาตั้งใจ จะไม่แตะด้าน technical มากเกินไป)

"RFID for Business Efficiency Improvement"
อ้า ฟัังแล้วได้ข้อสรุปว่า
RFID มันมีประเด็นเกี่ยวกับ characteristic ของ คลื่นวิทยุ
ความยากในการ implement ส่วนหนึ่งก็จะอยู่ที่ตรงนี้
เช่น align ของ เสาอากาศ ควรจะเป็นอย่างไร,
มีความชื้นสูง จะเกิดปัญหาอย่างไร

ปล.
ความรู้ที่ได้มากสุด ก็คือคุยกับ OHM แล้วล้วงเอาความลับ
ของการผลิต Harddisk ออกมา
(OHM เขาทำอยู่ seagate)
ใครที่ไปงาน blognone techday แล้วบังเอิญนั่งข้าง OHM
อย่าลืมชวนคุยเรื่อง Harddisk นะ
รับรองว่าได้ความรู้กลับมาเต็มที่แน่นอน

Pugs

Pugs คือ Perl6 ที่ implement ด้วย Haskell
มุมที่ผมสนใจ คงไม่ใช่เรื่อง perl6
แต่เป็นเรื่อง parser library ที่ Pugs ใช้
ซึ่งก็คือ Parsec กับ Happy

ในไทยมีคน blog เรื่อง Pugs แล้วด้วย
อ่านดูได้ที่นี่ Guruguru

Into the Ravines

Martin Fowler เขียน comment ดีๆไว้อีกแล้ว
คราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับ nature ของการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
ImprovementRavine
แค่เปิดฉากเริ่มต้น ก็ชอบใจเสียแล้ว

If you care about what you do, you care about getting better at it.

The point is that when you try a new technique it'll often make you worse, at least initially. You have to work with something unfamiliar, perhaps also unlearn something else that gets in the way. During that period you performance has dipped. Only with perseverance can you get through this and reach a higher plateau.

Mercurial

ช่วงนี้มี project เล็กๆน้อยๆเต็มไปหมด
อยากทำ version control ได้
แต่ไม่อยากไปนั่ง create repository ที่ server
หรือลง subversion server ที่เครื่องตัวเอง
ก็เลยมองหา Revision Control ตระกูล Distributed มาลองใช้ดู

ลองใช้อยู่ 2 ตัวคือ Mercurial กับ Darcs
สุดท้ายก็ไปจบลงที่ Mercurial เพราะ

• คำสั่งมันดูไกล้เคียงกับ svn ดี
  
• เวลาจะ sync ข้ามเครื่อง
  ตัว Mercurial สามารถ start embed web server ได้เองเลย
  ไม่ต้องเสียเวลาไปทำ link ไว้ใน apache htdocs
  

คำชม

น่าสนใจนะ ระหว่างคำชม
"You are a good drawer" กับ
"You did a good job drawing"
อันไหนมี effect ต่อเด็กอย่างไร

Link

Migrator

ใครที่ได้ใช้ Rails แล้ว
เวลากลับมาใช้ Java ก็มักจะนำเอาบางอย่างติดมือกลับมาด้วย
อย่าง project Migrator นี้ก็เหมือนกัน
เกิดจากคนเขียนที่เคยใช้ Rails มาก่อน แล้วต้องกลับมาทำ java project

Project ที่แล้วของผม
ก็มีการนำเอา concept ของ Migration มา apply ใช้เหมือนกัน
เนื่องจากการพัฒนา ใช้ methodology แบบ Agile,
schema ของ Database จะค่อยๆ evolve
ก็เลยอยากให้สามารถเก็บ version ของ Database Schema ได้ด้วย
(เนื่องจาก script sql อยู่ใน codebase ที่เก็บลง version control)

Rails Multibyte Support

Changeset 5223 เพิ่ม feature ในการ support multibyte
ลองดูตัวอย่าง

>> $KCODE='UTF8'
=> "UTF8"
>> name = 'ภาษาไทย'
=> "ภาษาไทย"

>> name.length
=> 21
>> name.chars.length
=> 7

>> name.reverse
=> "\242\270룠蒹ಸ੸ಸ࠸\340"
>> name.chars.reverse
=> #<ActiveSupport::Multibyte::Chars:0x28ad624 @string="ยทไาษาภ">
>> name.chars.reverse.to_s
=> "ยทไาษาภ"

>> name[1..3]
=> "\270\240\340"
>> name[0..3]
=> "ภ\340"
>> name.chars[0..3].to_s
=> "ภาษา"

ทดสอบ Cometd

วันนี้ทดลองทดสอบ Cometd
โดย definition ของ Cometd ก็คือ

Cometd is a scalable HTTP-based event routing bus that uses a push technology pattern known as Comet.

สิ่งที่ Cometd พยายามทำ ก็คือ การกำหนดมาตรฐาน protocol สำหรับ client กับ cometd server
ตัว draft ของ Protocol สามารถดูได้ที่นี่
http://svn.xantus.org/shortbus/trunk/bayeux/protocol.txt

ตัว Cometd server ตอนนี้เห็นว่ามี implement ด้วย
python, http://svn.xantus.org/shortbus/trunk/cometd-twisted/
perl http://svn.xantus.org/shortbus/trunk/cometd-perl/
แล้วก็ Java
(ผมก็กะว่าจะทำ erlang version เหมือนกัน)

ในฝั่ง Java ตอนนี้มี Jetty เป็นหัวหอก
โดยใน jetty version 6 , jetty provide CometdServlet มาให้เลย (อยู่ใน directory extras)

ที่ Jetty เป็นหัวหอกในเรื่องนี้ ก็เพราะเขามี feature Continuations ที่คนอื่นยังไม่มี
เขาก็เลย implement และผลักดัน Cometd ได้อย่างไม่เกรงกลัวว่าจะทำให้เกิดปัญหา server overload
(เคยเขียนเรื่อง Jetty Continuations ไปแล้ว ตามอ่านได้ที่นี่ Link)

สำหรับในส่วน client ตอนนี้ก็มี Dojo ที่ implement ใน Trunk แล้ว
โดยอยู่ใน package dojo.io.cometd
ประเด็นที่น่าสนใจใน Dojo Cometd client ก็คือ
technique ของการ implement มีให้เลือกหลายแบบคือ

• iFrame
  
• mime-message-block
  
• long-poll
  
• callback-polling
  

ผมลองทดสอบแค่ long-poll
เท่าที่ลองทดสอบดูในเบื้องต้น ก็พบปัญหาว่า
jetty return response ในตอน handshake กลับมาไม่ตรงตาม Spec ใน protocol
(แทนที่จะ return array ครอบ json Object, มันกลับ return json Object มาเลย,
ผมใช้วิธี quickfix แก้ source code ใน dojo ให้ทำงานได้ไปก่อน)
ปัญหาอีกข้อที่เจอก็คือ ตัว Demo ยัง run ใน IE หรือ Safari ไม่ได้

Camlp4

วันนี้มีเหตุให้ต้อง compile โปรแกรมที่เขียนด้วย OCaml
ก็เลยทำให้ได้รู้จักกับ Camlp4

Camlp4 เป็นโปรแกรมที่เปิดให้เราสามารถ modify syntax ของ OCaml ได้
ทำให้เราสร้าง DSL หรือ customize OCaml syntax ได้

ไว้ให้ผมเป็น OCaml ก่อน แล้วจะเขียนอธิบายเรื่องนี้ให้ฟัง

ผลการวิจัยจาก google code

Rubyist มี blog ที่พูดถึง Measuring programmer happiness?
วัดโดยใช้ข้อมูลจาก google code

Magic in Rails Routing

Jamis Buck เขาเขียนอธิบาย กลไก routing ของ Rails ว่าทำงานอย่างไร
ตอนแรกพูดถึง
Under the hood: Rails' routing DSL
ว่าด้วยการทำงานภายใน เวลา rails เริ่มอ่าน file $RAIL_ROOT/config/route.rb
จะมีการทำงานภายในอย่างไร

ส่วนตอนสองพูดถึง
Under the hood: route recognition in Rails
อธิบายว่า ถ้ามี request วิ่งเข้ามาแล้ว
กลไก routing จะ recognize url ได้อย่างไร

ส่วนที่น่าสนใจในตอนที่ 1 ก็คือ
การ dynamic generate anonymous module
แล้วค่อย include มันเข้ากับ ActionController

ส่วนตอนที่ 2 มี code ที่พิสดารมากอยู่จุดหนึ่ง ก็คือ

def recognize(path, environment={})
  write_recognition
  recognize path, environment
end

ความพิสดารอยู่ที่มัน recursive เรียกตัวมันเอง
แต่ก่อนที่จะเรียกตัวมันเอง มันทำการ rewrite ตัวเองด้วย method write_recognition
รูปแบบนี้เป็น lazy method แบบหนึ่ง
นั่นคือยังไม่เตรียมอะไร จนกว่าจะถูกเรียกใช้